Werkconferentie
10 november 2016

Werken aan duurzame inzetbaarheid

Jasmijn van Harten is als universitair docent verbonden aan het departement Bestuurs- en Organisatiewetenschap van de Universiteit Utrecht. Dit artikel is gebaseerd op haar onlangs verschenen proefschrift ‘Employable Ever After’.

Omgaan met verandering

Er is veel aandacht voor duurzame inzetbaarheid in overheidsbeleid, sociale akkoorden, cao’s en organisatiebeleid. Duurzame inzetbaarheid is hard nodig vanwege de vergrijzing van de arbeidsmarkt. Ook andere ontwikkelingen, zoals technologische innovaties, vragen om flexibele en aanpassingsgerichte werknemers.

Het concept van duurzame inzetbaarheid draait om medewerkers die in staat zijn om met een constant veranderende werkomgeving om te gaan, doordat zij het vermogen en de bereidheid hebben om nu en in de toekomst productieve arbeid te leveren (Thijssen et al., 2008; Van der Klink et al., 2016; Van Vuuren et al., 2011). Zij moeten hiervoor up-to-date expertise bezitten en genegen zijn te veranderen (Fugate & Kinicki, 2008; Nauta et al., 2009). Alleen zo zijn werkenden in staat om het werk en ontwikkelingen bij te houden en zich aan te passen wanneer dat nodig is.

Verrijkende en uitdagende banen

Ondanks de urgentie is er nog maar weinig empirisch onderzoek gedaan naar de manieren waarop werkgevers duurzame inzetbaarheid kunnen stimuleren. Uit mijn onderzoek blijken goede manieren: het bieden van verrijkende en uitdagende banen - met gevarieerde taken, een acceptabele werkdruk en voldoende autonomie - én adequate managementondersteuning. Ik noem deze stimulansen in mijn proefschrift werkgeverinvesteringen. Werkgevers doen er bij deze investeringen goed aan rekening te houden met de juiste balans tussen de investeringen, met leeftijd en functietype.

En... Pas op voor het ‘verwende werknemereffect’!

Lees hier het hele artikel

bron:socialevraagstrukken.nl

beeld_pol-1.jpg